Εθελοντές σε δράση

Οι εθελοντές/τριες μας καθημερινά στηρίζουν το έργο και τις δράσεις μας και η προσφορά τους είναι ανεκτίμητη. Αποτελούν απαραίτητο και αναπόσπαστο μέρος του Δικτύου για τα Δικαιώματα του Παιδιού! 

Το πιο σημαντικό στην εθελοντική δράση είναι η σχέση αποδοχής και εμπιστοσύνης που αναπτύσσεται ανάμεσα στα παιδιά και στους/ις εθελοντές/τριες. Τα παιδιά αισθάνονται ότι έχουν ένα άτομο για να μοιραστούν τις σκέψεις και τις εμπειρίες τους. Η βοήθεια στη μαθησιακή υποστήριξη έρχεται σε δεύτερο ρόλο καθώς το πιο σημαντικό είναι μέσα από τη σχέση που αναπτύσσεται, τα παιδιά να πιστέψουν, να δουν ότι υπάρχει ένα διαφορετικό παράθυρο θέασης του κόσμου. 

Επιθυμία μας είναι η καλύτερη δυνατή συνεργασία και εμπειρία με τους εθελοντές/τριες γι’αυτό και μετά το καλωσόρισμα, οργανώνουμε την ουσιώδη και συστηματική εκπαίδευση τους. Στόχος της εκπαίδευσης είναι να μπορούν να ανταποκριθούν με τον καλύτερο τρόπο το εθελοντικό έργο που έχουν αναλάβει, απολαμβάνοντας και αντλώντας ικανοποίηση από τη διαδικασία. Η εκπαίδευση στοχεύει, επίσης, στο να προστατευτούν τόσο οι  εθελοντές/τριες όσο και τα παιδιά από αδυναμίες, παρανοήσεις και προκλήσεις, κατά την εφαρμογή του εθελοντικού έργου και για αυτό το λόγο η εποπτεία των εθελοντών λειτουργεί ως μέθοδος καθοδήγησης και εμψύχωσης. 

Οι εθελοντές/τριες του Δικτύου μοιράζονται την εμπειρία τους μαζί μας! 

“Ο χώρος ζεστός και φιλόξενος, ράφια με βιβλία, χρωματιστά χαρτιά και μαρκαδόρους, τραπέζια εργασίας και πιατάκια με μπισκότα και φρούτα. Η φροντιστική Χριστίνα και η οργανωτική Κούλα.  

Τόπος συνάντησης μας κάθε Τρίτη απομεσήμερο. Τόπος μιας μη τυπικής εκπαίδευσης, με όλους τους τύπους: πρόγραμμα, στόχους , εργασίες. Κυρίως τόπος επικοινωνίας, φροντίδας, έγνοιας για τα παιδιά που φθάνουν στην πόρτα του.  

Τα παιδιά που εγώ συναντώ πέρασαν σώα τη θάλασσα ακολουθώντας ενήλικες που κατευθύνονταν στην καρδιά της Ευρώπης. Όταν έκλεισαν τα σύνορα, έμειναν στις παρυφές της, αρκετούς μήνες σε camps και τώρα ζουν στη μεγαλούπολη, αναμένοντας..  

Οι πρώτες φράσεις επικοινωνίας στα ελληνικά, τα χαμόγελα και οι αγκαλιές, η πρώτη γραπτή λέξη με υπαγόρευση, όλα μικρές νίκες. Σε μια προσπάθεια προσφοράς μιας κανονικότητας στα παιδιά που έχασαν την κανονικότητα της παιδικής ηλικίας, που βασίζονται στην καλοσύνη των ξένων για ζεστά ρούχα και παπούτσια, ζωγραφίζουν σπίτια νοσταλγώντας και προσδοκώντας.”

 Μαρία Φραγκουλάκη  

Αν θέλεις και εσύ να γίνεις εθελοντής/τρια, να γνωρίσεις τα προγράμματα μας, να συμμετέχεις στις δράσεις μας, να συντονίσεις μία δημιουργική ομάδα για τα παιδιά, ή τους/τις εφήβους/ες και να γίνεις μέλος της μεγάλης παρέας μας, συμπλήρωσε την αίτηση εδώ!