Ενός παιδιού φωνή – Σωτηρία Σιωπή

    «Ενός παιδιού φωνή»

    Κραυγές παιδικές,
    γοργές, φωναχτές,
    ακούγονταν δυνατά,
    ο λόγος έδινε φτερά.

    Φως κι ελπίδα,
    απ’ τις λύπες μια ΄σπίδα,
    ήταν οι φωνές,
    αυτές οι παιδικές.

    Ενός παιδιού φωνή,
    Είναι αγάπης κλειδί.
    Αρκεί κανείς να ΄φουγκραστεί
    και στην παιδική φωνή να στήσει αυτί.
    Μα των παιδιών το βήμα
    δεν θα οπλίσει πια κανένα βλήμα .

    Κραυγές παιδικές,
    βουβές, σιωπηλές,
    ακούγονται τις μέρες,
    ο μα χάνονται στους αιθέρες.

    Φως κι ελπίδα,
    απ’ τις λύπες μια ΄σπίδα,
    κρύβουν οι φωνές,
    αυτές οι παιδικές.

    Ενός παιδιού φωνή,
    Είναι αγάπης κλειδί.
    Αρκεί κανείς να ΄φουγκραστεί
    και στην παιδική φωνή να στήσει αυτί.
    Αγάπη τότε θα φανεί,
    με την ειρήνη μαζί.

    Σωτηρία Σιωπή